Ministrowie dadzą im odzież na czas próby (…). Po upływie roku próby niech będą przyjęci pod posłuszeństwo, przyrzekając na zawsze zachowywać ten sposób życia i regułę.
(Reguła Braci Mniejszych, rozdz. 2)

Po zakończeniu formacji w postulacie następuje okres próby przed złożeniem pierwszych ślubów zakonnych – nowicjat. Jest to czas szczególny. Dużo tu ciszy, modlitwy, pracy wewnętrznej, mało kontaktów ze światem zewnętrznym. Wydawać by się mogło, że to czas stracony, jednak w rzeczywistości właściwie przeżyty nowicjat bardzo głęboko zapada w pamięć wielu braci i owocuje w ich dalszym życiu franciszkańskim.

Od około 120 lat dom nowicjacki w naszej Prowincji mieści się w Leżajsku. Trwający równy rok okres próby wyznaczają trzy obrzędy: przyjęcie do nowicjatu, obłóczyny oraz pierwsza profesja zakonna.

Istotą obrzędu przyjęcia do nowicjatu jest wpis do księgi nowicjackiej. Od tego momentu bracia zostają oficjalnie przyjęci do Zakonu. Obłóczyny od kilku lat mają miejsce tego samego dnia, co wpis do nowicjackiej księgi, czyli wieczorem 16 września. W trakcie obłóczyn bracia otrzymują nowe imię, którym będą się posługiwać, oraz strój nowicjacki. Różni się on od habitu jednym szczegółem: na pasku brakuje trzech węzłów symbolizujących złożone śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Bracia zawiążą je dopiero w chwilą ich złożenia.

Głównym zadaniem nowicjuszy jest przygotowanie się do właściwego życia zakonnego, czyli życia ślubowanymi radami ewangelicznymi: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Bracia pogłębiają swoje życie wewnętrzne, poznają charyzmat franciszkański i historię Zakonu, wykonują prace ręczne w klasztorze i ogrodzie. Nie brakuje też sportu. Nie jest natomiast nowicjat czasem angażowania się w działalność duszpasterską; bardziej przypomina on życie w klasztorze o charakterze kontemplacyjnym. Nowicjusze nie mogą również opuścić domu nowicjackiego na dłuższy okres czasu (wyjątkiem jest tu wyjazd całego nowicjatu), ograniczone jest również przyjmowanie gości.

Nowicjat kończy się z chwilą złożenia pierwszych ślubów zakonnych (tzw. profesja zakonna) w dniu święta Stygmatów św. Franciszka, czyli 17 września. Śluby życia w czystości, bez własności i w posłuszeństwie są składane na okres jednego roku, a następnie kilkukrotnie odnawiane, aż do momentu złożenia ślubów wieczystych (zwanych często profesją uroczystą).