Ci bracia, którym Pan dał łaskę, że mogą pracować, niech pracują wiernie i pobożnie, tak żeby uniknąwszy lenistwa, nieprzyjaciela duszy, nie gasili ducha świętej modlitwy i pobożności, któremu powinny służyć wszystkie sprawy doczesne. (Reguła)
Prócz braci – kapłanów są w zakonnie również bracia laicy. W czasach św. Franciszka bracia wstępujący do zakonu i nie oddający się w szczególny sposób apostolstwu, zostawali przy swoim wyuczonym zawodzie. Również sam Św. Franciszek nie polecił im jakiegoś ściśle określonego zadania, zalecając jedynie przepajać wszelką pracę „duchem modlitwy i pobożności”. W ciągu wieków istnienia Zakonu bracia zakonni zostawili wiele trwałych śladów swojej aktywności, pracując jako: architekci, snycerze, malarze, muzycy, kowale, pracownicy rolni, krawcy, szewcy, introligatorzy. Obecnie niemalże w każdym klasztorze jest brat – zakrystianin. Nie brakuje także furianów, czuwających u klasztornych drzwi.Okres przygotowania braci zakonnych nazywa się junioratem. W naszej Prowincji trwa on 4 lata – od nowicjatu do momentu złożenia profesji uroczystej – i odbywa się w klasztorze seminaryjnym św. Franciszka w Kalwarii Zebrzydowskiej. Wspólnie z klerykami bracia junioryści uczestniczą w części wykładów z filozofii i teologii, resztę czasu spędzając na doskonalenie zawodowe przy klasztorze seminaryjnym oraz kalwaryjskim sanktuarium.