W Czerwcu 1999 r. - podczas pielgrzymki do Polski -  papież Jan Paweł II dokonał  wyniesienia na ołtarze naszego kapłana i zakonnika (jednego ze 108 polskich męczenników za wiarę z czasów II wojny światowej) Oto słów o nim kilka.

pankiewicz.jpg (13274 bytes)Błogosławiony

O. ANASTAZY JAKUB PANKIEWICZ OFM

    Urodził się 7 sierpnia 1882 r. w Nagórzanach (par. Nowotaniec) k. Sanoka w wielodzietnej rodzinie rolniczej. W 1900 r. wstąpił do zakonu Braci Mniejszych (Prowincji Bernardyńskiej) we Lwowie. Śluby wieczyste złożył w 1904 r., a następnie po odbyciu studiów teologicznych w Krakowie i we Lwowie otrzymał świecenia kapłańskie w dniu 1 lipca 1906 r. Jako duszpasterz pełnił kolejno obowiązki: kaznodziei w Wieliczce, magistra nowicjatu we Włocławku (1908-1911), magistra kleryków we Lwowie, kapelana ss. Bernardynek w Krakowie, administratora parafii Dżurków k. Kołomyi, kapelana wojskowego i duszpasterza Polonii na Węgrzech (1914-1918). W następnych latach jako gwardian klasztoru w Krakowie pw. św Bernardyna (1919-1930) przeprowadził kapitalny remont tamtejszego kościoła oraz umożliwił Diecezji Częstochowskiej budowę seminarium duchownego w Krakowie. W tym też czasie wyjeżdżał z rekolekcjami i misjami, m.in. do Łodzi i na teren Podlasia; kierował Trzecim Zakonem św. Franciszka w rejonie swojego klasztoru.

W 1930 r. za zgodą bpa łódzkiego Wincentego Tymienieckiego nabył parcelę na przedmieściu Łodzi, na której erygowano jego staraniem dom zakonny (1932). Następnie dzięki pomocy wielu dobrodziejów, a przeważnie Polonii kanadyjskiej - kierował w latach 1932-1937 budową klasztoru w Łodzi i Ogólnokształcącego Męskiego Gimnazjum oraz tymczasowego kościoła pw. św. Elżbiety

O. Anastazy planując działalność tej  nowej placówki duszpastersko – dydaktycznej myślał również o współpracy z siostrami zakonnymi, które wspierałyby go w realizacji jego planów -jest to  początek tworzenia się Zgromadzenia Sióstr Antonianek.

 

 MĘCZENNIK OBOZU KONCENTRACYJNEGO

    Po wybuchu II wojny światowej hitlerowcy wysiedlili zakonników z klasztoru na Dołach w Łodzi, zamieniając obiekt sakralny na garaże i stajnie. O. Anastazy nie opuścił jednak swojej placówki, ale zamieszkał w pobliżu kościoła, na terenie cmentarza na Dołach, gdzie przetrwał do aresztowania przez Niemców i wywiezienia do obozu koncentracyjnego w Dachau, w październiku 1941 r.

Pomimo nieludzkich warunków obozowych, o. Anastazy nie upadał na duchu, ale "wszystkich pocieszał i był zawsze uśmiechnięty" (relacja naocznego świadka). W dniu 18 maja 1942 r. został zaliczony przez lekarza obozowego do grupy inwalidów, a następnie wywieziony z obozu wraz z 14 księżmi z tej grupy Poniósł wraz z nimi śmierć męczeńską przez zagazowanie, w miejscowości Hertheim k. Linzu w północnej Austrii 20 maja 1942 roku. W pełni był przygotowany na śmierć męczeńską, o czym świadczą ostatnie jego słowa wypowiedziane do spowiednika (ks. Stefana Stępnia) tuż przed wywiezieniem z obozu: "Już jestem spokojny i gotowy na śmierć".

 ZAŁOŻYCIEL ZGROMADZENIA SIÓSTR ANTONIANEK OD CHRYSTUSA KRÓLA

      Zamierzenia, jakie o. Anastazy pragnął zrealizować w Łodzi  były ambitne. Wymagały nie tylko nakładów finansowych, ale także, może przede wszystkim, rąk do pracy i serc zaangażowanych w tę sprawę. Od  początku więc myślał ojciec o umieszczeniu przy szkole i kościele sióstr zakonnych, które wspierałyby realizację jego planów. W przyszłości przewidywano uruchomienie bursy dla chłopców spoza Łodzi. Przy takim ośrodku siostry były niezbędne; zwłaszcza przy prowadzeniu Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego, pomocy ubogim, wielodzietnym rodzinom, a szczególnie dzieciom.

Jesienią 1933 r. przyjechały do Łodzi z Włocławka trzy siostry, które opuściły Zgromadzenie Sióstr Wspólnej Pracy: Józefa Galczak, Waleria Bakalarska i Władysława Bartkowiak. W 1935 r. spotkały o. Pankiewicza i nawiązały z nim współpracę.  Siostra J. Galczak znała go jeszcze z Włocławka, ponieważ w latach 1907–1911 o. Anastazy przebywał w tamtejszym klasztorze. To opatrznościowe spotkanie sprawiło, że zaproponował im współpracę przy prowadzeniu swojego dzieła. Pomógł im w nabyciu, znajdującego się w pobliżu klasztoru domu przy ul. Mariańskiej 3.  Otoczył je duchową opieką, 17 września 1936 r. przyjął  do III Zakonu Św. Franciszka i ukierunkował ich działalność społeczno - charytatywną. Wkrótce udało się siostrom tercjarkom założyć pracownię krawiecką i hafciarnię. W styczniu 1937 r. w domu mieszkało już kilka młodych osób, pragnących żyć wspólnie duchem św. Franciszka. Mając w perspektywie starania o zatwierdzenie zgromadzenia przez władze kościelne, ustalono z ojcem jego cele i nazwę. Nowa wspólnota miała nazywać się: Zgromadzenie Sióstr Antonianek od Chrystusa Króla. Nawiązywała ona do pierwszej nazwy: Służebnice Chrystusa Króla, i sugestii ojca, by patronem był św. Antoni z Padwy.

Wybuch wojny uniemożliwił dalszą działalność. Siostry rozproszyły się, niektóre zostały wywiezione do obozu dla zakonnic w Bojanowie. Po wojnie powróciły jednak do swojego domu (przy ul. Mariańskiej) i rozpoczęły na nowo działalność charytatywną. 

      Zgromadzenie Sióstr Antonianek od Chrystusa Króla Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu kanonicznie erygował biskup łódzki Michał Klepacz, w dniu 22 grudnia 1959 r.

      Obecnie charyzmatem Zgromadzenia jest służba życiu, wyrażająca się przez modlitwę i ofiarę w intencji  poczętych a jeszcze nienarodzonych dzieci oraz  prowadzenie domu samotnej matki w Łodzi. Opowiadając się po stronie życia antonianki organizują rekolekcje i dni skupienia dla dziewcząt poświęcone godności i powołaniu kobiety, służbie życiu i Duchowej Adopcji dziecka poczętego.

Błogosławiony o. Anastazy pozostawił siostrom w testamencie symbol „wyciągniętych dłoni", które stracił w brutalny sposób w geście pomocy współwięźniowi. Podejmując to przesłanie i wezwanie do służby,  angażują się w duszpasterstwo młodzieży biorąc udział w oazach i pielgrzymkach, zajmują się  katechizacją, pracą w kancelariach parafialnych i zakrystiach. Kontynuując dzieło Założyciela siostry pracują również w Katolickim Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym Ojców Bernardynów,  katechizując i służąc pracą w kancelarii.

      Siostry, zmuszone opuścić macierzysty dom przy ul. Mariańskiej, przeprowadziły się w 1979 r. na ul. Janosika 141, gdzie obecnie znajduje się dom główny i dom formacyjny zgromadzenia.

Zgromadzenie Sióstr Antonianek
92 -108 ŁÓDŹ, ul. Janosika 141
tel. (042) 679 27 20

http://www.antonianki.pl
e-mail: antonianki@o2.pl

ZAŁOŻYCIEL GIMNAZJUM DLA UBOGICH CHŁOPCÓW

    W latach 1932-37 powstał staraniem o. Pankiewicza na przedmieściu Łodzi, na tzw. Dołach - trzypiętrowy budynek, w którego dolnej części umieszczono klasztor, a w górnych kondygnacjach erygowano w 1937 r. nowocześnie urządzone Ogólnokształcące Gimnazjum Męskie pod wezwaniem św. Antoniego, ze świecką kadrą profesorską.

Po II wojnie światowej, w czasach PRL bernardyni utracili prawo do prowadzenia szkoły we własnym budynku. Dopiero w ostatnich latach zakon odzyskał wszelkie prawa do budynku, w którym nawiązując do idei o. Pankiewicza wznowiono prace szkoły ogólnokształcącej finalizowanej egzaminem dojrzałości. Gimnazjum o. Pankiewicza nosi obecnie nazwę Katolickie Liceum Ogólnokształcące - i niczym nie różni się w zakresie nauczania, od państwowych szkół średnich, ogólnokształcących.

Szkoła prowadzi naukę języków obcych: j. angielskiego, j. niemieckiego, j. łacińskiego oraz zajęcia z informatyki, co decyduje o profilu klasy pierwszej. W KLO istnieją następujące koła zainteresowań: ekologiczne, teatralne, muzyczne, plastyczne, taneczne, informatyczne, j. angielskiego, j. niemieckiego, ponadto redagowana jest gazeta szkolna. Istnieje też możliwość odbywania zajęć w siłowni kulturystycznej i sekcjach koszykówki i siatkówki w ramach SKS.

Przy szkole istnieje Kolegium Franciszkańskie oraz internat dla chłopców pragnących przygotować się do służby Bogu i ludziom w kapłaństwie czy zakonie.

Katolickie Liceum Ogólnokształcące OO. Bernardynów

im. o. Anastazego Pankiewicza

Łódź, ul. Sporna 71/73

tel. (042) 6561124

 

NOWENNA ZA PRZYCZYNĄ SŁUGI BOŻEGO

O. ANASTAZEGO PANKIEWICZA

Wszechmogący i miłosierny Ojcze nasz i Panie, Ty w swojej łaskawości ukształtowałeś serce Sługi Bożego o. Anastazego Pankiewicza na wzór Boskiego Serca Twojego Syna, pełnego dobroci i miłości. Prosimy Cię pokornie, racz wsławić wyniesieniem na ołtarze oddanego Ci sługę, który za przykładem Chrystusa Najwyższego Kapłana i Pasterza, oddał życie swoje za wiarę w obozie koncentracyjnym.

Za przyczyną Twego Sługi proszę Cię, racz wysłuchać mojej modlitwy i udzielić łaski, o którą gorąco proszę. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Mario. Chwała Ojcu.

O łaskach otrzymanych za przyczyną Sługi Bożego o. Anastazego Pankiewicza prosimy powiadomić:

Prowincjałat OO. Bernardynów

ul. Bernardyńska 2

31- 069 KRAKÓW