W oczekiwaniu na kanonizację bł. Szymona z Lipnicy

W 2004 r. Kongregacja do Spraw Świętych w Rzymie oraz Postulatura Generalna Zakonu Braci Mniejszych wydały dokumentację kanonizacyjną bł. Szymona z Lipnicy wraz ze wstępem relatora ge­neralnego sprawy, o. Ambrożego Eszera, niemieckiego dominikanina, który porównał obfitość zebranego materiału o życiu i kulcie naszego Błogosławione­go do bogactwa informacji o świętych: Franciszku z Asyżu, Domini­ku, Katarzynie ze Sieny, Bonawenturze i Albercie Wielkim W zakończeniu dzieła zamieszczono szczegółowe jego recenzje, napisane przez sześciu konsultorów historyków – trzech Włochów, dwóch Niemców i jednego Polaka. Wszyscy oni złożyli swoje „vota” za przyjęciem dokumentacji o bł. Szymonie (vota affirmativa), sta­nowiącej podstawę do kanonizacji. Również w końcowych partiach tekstu omawianego Positio, w dodatku (Appendix) zamieszczono informacje o proce­sie diecezjalnym, przeprowadzonym w Krakowie w 2000 r. Na 45 stronach formatu A4 znajdują się relacje dziewięciu świadków kultu bł. Szymona w Krakowie i ośmiu w Lipnicy Murowanej. Wśród świad­ków krakowskich pojawiły się nazwiska n.in.: ks. prof. Bolesława Przybyszewskiego, prof. UJ Wacławy Szelińskiej i ks. bp. Stanisława Smoleń­skiego. W Lipnicy Murowanej zanotowano świadectwa: absolwentki Politechniki Śląs­kiej, Krystyny Sztremer, absolwentki Akademii Rolniczej w Krako­wie, Lucyny Piotrowskiej i ks. dziekana Zbigniewa Krasa. Świadków przesłuchiwali: ks. prof. Stefan Ryłko CRL jako delegat Kurii krakowskiej i o. prof. Wiesław Murawiec OFM, wicepostulator sprawy bł. Szymona. Każdą stronę spisanych relacji świadków opieczętował i podpisał mianowany przez Kurię krakowską notariusz, o. dr Emilian Lenart.

Positio bł. Szymona z Lipnicy, stanowiąca dokumentacyjną podstawę procesu kanoniza cyjnego w Rzymie, liczy 280 stron formatu A4, a w tym 51 fotogramów, tabel i map. Jest to dzieło wielu pokoleń pisarzy i kronikarzy zakonnych, poczyna­jąc od końca XV w., a kończąc na pierwszych latach wieku XXI. Poczesne miejsce zajmują autorzy zachowanego rękopisu z lat 1482-1520, pt. Miracula b. Simonis Lipnycensis – Miko­łaj z Sokolnik, Wojciech z Kazimierza, Mateusz z Warszawy i inni. Ponadto do pierwszych autorów piszących o Szymonie nale­żał bł. Władysław z Gielniowa, jako twórca najstarszego, dość ob­szernego epitafium przy grobie Błogosławionego (1487) oraz o. Mikołaj Glassberger z Moraw (1508) i o. Jan z Komorowa (przed 1535), którzy byli autorami biografii Szymona, zamieszczonych w ich kronikach prowincji zakonnej w Polsce. Ponadto autor z 2. poł. XVI w., zapewne Hannibal Rosselli, napisał kronikę klasztorów pt. Topographia specialis (1589-1590), w której kilka stron poświęcił życiu i działalności bł. Szymona.

Podobnie jak w dokumentacji kultu św. Jana z Dukli, rów­nież w wieku XVII stosunkowo najwięcej opracowań o życiu bł. Szy­mona wnieśli autorzy zakonni, przygotowujący materiał do proce­su beatyfikacyjnego (1685), a zwłaszcza twórcy rękopisów: Processus inquisitionis ... (1637) i Sacra Rituum Congregatione ... (1685) – o. Ludwik Skrobkowicz i o. Seweryn Piżek. Pierw­szy z nich, późniejszy gwardian w Kalwarii Zebrzydowskiej, opra­cował ponadto i wydał drukiem hagiografię Szymona i dzieje jego kultu (Braniewo 1636).

Dalsze liczące się ogniwo w przygotowaniach do kanonizacji stanowili historycy zakonni z początku XX w.: o. Czesław Bogdalski i o. Norbert Golichowski. Po drugiej wojnie światowej najwięcej pracy włożyli członkowie Komisji Historycznej, powołanej w 1948 r. Należeli do niej o. Romuald Gustaw i o. Fidelis Kędzierski. Szcze­gólnie cenną monografię o bł. Szymonie opracował o. Romuald. Pozostawił ją jednak w rękopisie. Dopiero w roku 1988 o. Kajetan Grudziński sporządził do niej przypisy i wstęp historyczny, a następnie wydał jako monografię. Nowe, trzecie już wydanie tego dzieła, z dodaniem rozdziału o cudach Szymona (zapewne autorstwa o. Romualda) przygotował do druku o. Wiesław Murawiec, wzbogacając tę edycję o tabele i mapy kultu Błogosławionego. Prezentowana pozy­cja zostanie opublikowana po ogłoszeniu naszego Błogosławionego świętym.

W końcowym etapie przygotowań do procesu kanonizacyjnego najbardziej zasłużyli się wymienieni historycy: o. Romuald Gustaw i o. Kajetan Grudziński, tworząc główny zrąb tzw. Positio de vita et virtutibus b. Simonis Lipnicensis, opartej głównie na materiale beatyfikacyjnym Skrobkowicza z w. XVII. Z kolei o. Wie­sław Murawiec, jako historyk kończący przygotowania procesu kano­nizacyjnego, uzupełnił prace swoich poprzedników o te elementy, których oni nie zdążyli wykonać. Opracował więc źródłowo dokumentację kanonizacyjną, dodając obszerne przypisy i tworząc tabele oraz mapy kultu bł. Szymona, zamieszczone w Dodatku do Positio.

Nie można pominąć udziału w procesie na eta­pie diecezjalnym (2000) wspomnianego już prawnika i historyka o. Stefana Ryłki, kanonika regularnego z Krakowa. Jako delegat Kurii krakowskiej prze­prowadził on z o. Wiesławem Murawcem i o. Emilianem Lenartem, przesłuchania świadków kultu bł. Szymona, zarówno w Krakowie jak i w Lipnicy Murowanej oraz czuwał do końca nad stroną prawną procesu diecezjalnego.

Z myślą o przyspieszeniu procesu kanonizacyjnego w Kongregacji Pro Sanctis w Rzymie, wicepostulator i współpracownik do spraw historycznych zwrócił się przed trzema laty do zarządu Prowincji o mianowanie drugim wicepostulatorem o. Władysława Czarniaka, mieszkającego wówczas w Rzymie. Jego zadaniem było dopilnowanie sprawy na miejscu, w Wiecznym Mieście. Ojciec Władysław, w ramach powierzonych mu obowiązków, zebrał grupę współbraci w celu przetłumaczenia jeszcze innych fragmentów Positio na język włoski. Wybór okazał się szczęśliwy. Drugi wicepostulator wywiązał się z tego zadania bardzo dobrze i w stosunkowo krótkim czasie. Do końca czuwał nad poprawnością tekstu Positio podczas jego wydruku w Rzymie.

Słowa podziękowania od obu wicepostulatorów należą się tym ojcom, którzy chętnie włączyli się do prac związanych z procesem kanonizacyjnym i poświęcili swój czas na tłumaczenia, a więc: Jozafatowi Ciunajtisowi, Benedyktowi Huculakowi, Boguszowi Matule, Fryderykowi Nowackiemu, Kolumbanowi Sytemu. Wdzięczność należy się też o. Andrzejowi Hutyrze i o. Zefirynowi Mazu­rowi za przepisywanie oraz komputerowe opracowanie tekstów, map i fo­togramów.

Pozostaje żywić nadzieję, że przedstawione wyżej zabiegi wokół kanonizacji bł. Szymona z Lipnicy wydadzą obfite owoce w postaci ogłoszenia świętym tego zasłużonego bernardyna.

o. Wiesław Murawiec OFM

Źródło: "Pielgrzym Kalwaryjski" 21/2004